Showing posts with label Isshi. Show all posts
Showing posts with label Isshi. Show all posts

2013/12/07

Onkai Isshi Mimibukuro: 18. O-Bon Patlıcanı / 18. O-Bon Eggplant

O-Bon Patlıcanı

Bir ilkokul öğrencisi olduğum zamanlardan kalma bir hikaye.

Ellerimde sayısız siğil vardı. Onları sıkıyordum, ve sürekli sıkmaya devam ettim. Bir doktora danıştım, öngördükleri sıvı nitrojen hiçbir etkiye sahip değildi. Yine de haftada bir gün oraya gitmeye devam ettim. Ancak bir ilkokul öğrencisi olarak vakitlerim dolu dolu geçmiyordu ama liseye geçtiğim zaman görünüşüm canımı sıkmaya başladı ve farkına bile varmadan o siğiller benim için büyük bir sorun haline gelmişti.

Bir yaz gününde, büyükannem aniden şöyle dedi: Bu siğilleri bir O-bon patlıcanıyla ovabilir ve sonra onu hiç kimsenin göremeyeceği bir yere saklayabilirim, tabii ki de iyileşmek istiyordum. Her yolu deneyecektim, bu yüzden büyükannemin sözlerine karşı hiçbir sorum yoktu, böylece O-bon başladı, yemek çubuklarımla bir patlıcanı aldım ve hızlıca iki elime de sürttüm, ve sonra onu çitle çevrilmiş saklı bir alandaki fidanların altına gizlice gömdüm.

Ardından ne kadar zaman geçmişti acaba? Bir gün, o patlıcanı gömdüğümü tamamen unuttuğumda, aniden fark ettim ki siğiller ben onları düşünmüyorken yok olup gitmişlerdi. Bunu büyükanneme söylemeye gittiğimde ki gülümseyen yüzünü hala hatırlıyorum.


<Koç'un Tefekkürü>
Bu hikaye bir kocakarı ilacından çok bir "büyü" gibi, ama iyi bir hikaye olduğunu düşünüyorum. Böyle bir şey söylemek... bu hikayelere bu şekilde bir "açıklama" getiren ne tür bir Koçum ben? Bunun sorulması ihtimali düşük, ama kesinlikle, "Kouchuu" da bile onun güzel bir hikaye olduğu yazmıştım, yani her şeyi hesaba katarsak ben sorumsuz bir koç oluyorum. Hayaletli bir hikayeden çok, senin korkun ve gizemliliğin çok güzel ifade edilmiş. Bu şartlar altında Koç'un açıklaması önemsiz kalıyor. Bunun yanı sıra, Isshi, eğer okuyucular bu kitabın hepsini okursa, ikimizin de ne tür insanlar olduğumuzu anlayacaklarını düşünüyorum.


English:

A story from when I was a grade school student.

There were countless warts on both of my hands. I could crush them, and I kept crushing them again and again. I consulted a doctor and the liquid nitrogen they prescribed wasn't having any effect, but I kept going there one day a week. Nevertheless, my time as a grade school student wasn't good, but when I became a junior high student I started to be bothered by my appearance so before I knew it, those warts became a big trouble.

In the summer of one year, my grandma suddenly said this: I could scrub the warts with an O-bon eggplant, then bury it in a field where nobody would see it, and surely I would be cured. I felt like I was grasping for straws so I had no questions about my grandma's words, so once O-bon begun I took an eggplant in my chopsticks and quickly scrubbed it onto both of my hands, then I secretly buried it beneath some saplings that fenced in the hidden field.

How much time passed after that? One day, when I had completely forgotten that I'd buried the eggplant, I suddenly noticed that the warts had cleared up when it wasn't on my mind. I still remember my grandma's smiling face, when I went to happily report it to her.

<Coach's Contemplation>
This story is more like a "magic spell" than a folk remedy, but I think it's a good story. To say such a thing... what kind of Coach am I to have that kind of "description" for these stories? It's unlikely to be asked, but certainly, even in "Kouchuu" I wrote that it's a good story, so all in all I'm an irresponsible coach. More than being a spooky story, your scariness and mysteriousness were expressed well. So in these circumstances, the coach's description is trivial. Besides, Isshi, I think that if the readers read all of this book, they'll understand what kind of people the two of us are.

2013/11/15

Onkai Isshi Mimibukuro: 17. Gergedan Böceği / 17. Rhinoceros Beetle

Gergedan Böceği

Bir ilkokulu öğrencisi olduğum zamanlardan kalma bir hikaye.

Yaz zamanı arkadaşım Ka-chan ile birlikte ormanın ortasındaki ırmak kenarında gergedan böceği ya da onun büyüklüğünde böcekler aramaya gitmiştik. Kırsal alanlarda bu tür böcekler fazlasıyla varmış gibi görünüyordu fakat aslında o kadar da çok değillerdi. İkimiz etrafta dolaşıp oraya buraya bakındık ama sadece ağustosböcekleri ve bokböcekleri vardı. Amaçladığımız türden bir şey bulamamıştık.

Daha fazla araştıramadan eve geri döndük. Bu konuyu öğretmenlerimizle de tartıştık ve böceklerin yağlı ağaçların üzerlerinde  daha çok toplaştığını öğrendik. Pekala!! O ağaçlarda mutlaka bir iki gergedan böceği olmalıydı!! O bölgeye gittiğimizde sayamayacağımız kadar fazla çeşit görmüştük ve ağaçtan çıktıkları yeri baltaladık. Bununla ilgili içimizde hala kötü bir his vardı... ama buna rağmen bir gergedan böceği ya da onun kadar büyük bir böcek bulabilmek için sabırla bekledik. O an birden bire karmakarışık bir şeylerle birbirine girmiş küçük bir yaratığın olduğunu farkettik.

"Hey, Ka-chan şu böcek de ne?" diye sordum.
Ka-chan bir süre bakındı ve böceği gördüğü an aniden "Gyaa!" diye çığlık atıp geriye düştü.
"Ne? Nedir o?" diye sordum yine. Ve Ka-chan titreyerek cevap verdi. "Ona yakından bak! O gergedan böceğinin kafası yok!!"
"Neyden bahsediyor bu ya?" diye düşündüm ve baktığımda hayvanın boynunun başladığı yerden garip bir sıvının dışarı çıktığını gördüm. Altı bacağını birden ağacın gövdesi üzerinde hareket ettiriyordu.

Böcek çok geçmeden hareket etmeyi kesmişti ama o görüntü aklıma kazınmıştı ve hiçbir zaman beni terketmedi...

<Koçun Şüpheciliği>
...Hmmm. İçinde onunla ilgili kötü bir his olduğu için bunun korkunç olduğunu düşündün ama bu bir hayalet hikayesinin korkunçluğundan farklı değil değil mi? ...Şey, eğer Isshi bunun korkunç olduğunu düşünüyorsa o zaman bu da Isshi'nin hayalet hikayelerinin özüdür. Ben özellikle "garip bir sıvının dışarıya çıktığı" bölümünü sevdim. Ama yine de... bu korkunçuk biraz kurnazcaydı!!


English:

Rhinoceros Beetle

A story from when I was a grade school student.

During summer break, I went to the riverside in the woods with my friend Ka-chan, to catch rhinoceros beetles and stag beetles. It seemed that rural areas were buzzing with so many of these insects, but in reality there weren't any at all. Two of us walked around, searching here and there, but while there were cicadas and scarabs, we didn't find any of the ones we had intended to.

After we couldn't search any longer, we went home. Two of us discussed it with our teachers, and discovered that insects swarm around a particularly fat tree. All right!! Surely, there'd be one or two rhinoceros beetles inside of it!! When we went to see, there were so many kinds of insects we couldn't count, around the sap seeping out from the tree. We still had a bad feeling about it... even so, we patiently searched to see if we wouldn't find a rhinoceros beetle or stag beetle in there. Somehow, we noticed one small creature mingling with the strange things.

"Hey? Ka-chan, what's this bug?" I asked.
Ka-chan stared for a little while, and when he saw that bug he suddenly let out a scream of "Gyaa!!" and stumbled backward.
"What? What is it?!" I asked him again, and Ka-chan was quivering as he said "Look at it closely! That rhinoceros beetle, it has no head!!"
'What is he talking about?' I thought, as I looked, and there was a strange liquid oozing out from the base of its neck as it moved its six legs around in the sap.

The insect stopped moving soon after, but that image is burned into my mind and will never leave...

<Coach's Skepticism>
...Hmmm. Surely since you had a bad feeling about it, you thought it was scary, but isn't it different from the scariness of a ghost story? ...Well, if Isshi thinks that it's scary, then that's the essence of Isshi's ghost story. Personally, I like the part "there was a strange liquid oozing out". However... this scariness is a little cunning!!

Onkai Isshi Mimibukuro: 16. Doldurulmuş Hayvan / 16. Stuffed Animal

Doldurulmuş Hayvan

Bir yakınımın hikayesi.

Ailemiz birkaç nesildir çiftçiydi ama boş zamanlarında avcılık da yaparlardı. Dağlarda avladıkları hayvanların etlerini yerler ve geriye doldurmak için derileri kalırdı.

Bir gün büyük erkek kuzenimle takılmak için onlarda kalmaya gittim. Bütün gün top yakalamaca ve saklanbaç oynadık, akşam yemeğinden sonra da banyolarımızı yapıp uyku zamanı gelince futonlarımıza uzandık.
"Hey? Sana çok havalı bir şey göstermemi ister misin?" dedi kuzenim.
"Evet. Görmek isterim!!" diye cevap verdim hemen. O da "Biraz daha bekle o zaman." dedi ve birlikte futonlarımızda kıvrılıp boş boş konuştuk.

"Bir saat geçmedi mi daha?" diye sordu kuzenim. Ben de "Zamanı geldi mi?" dedim beni odadan çıkarırken. Arka kapıdan gizlice sızdık ve yan taraftaki bağımsız odaya yaklaştık.
"Hey, bu ne böyle?" diye sordum sesimi alçaltarak.
"Shhh, sessiz ol..."
Beni duyup duymadığını bilmiyordum ama gözlerimin içine bakıyordu. O gözlere derince baktım ve kulaklarımı duymaya zorladım. Odadan garip gıcırtılı bir ses geliyordu.
"...Bu ses de ne?" diye sordum çekinerek.
Kuzenim cevap verdi.
"Bu odada bir sürü doldurulmuş hayvan var ve gece olduğu zaman hepsi ulumaya başlıyorlar!"
"Nasıl?"
"İçeri girelim mi?" diye teklif etti kuzenim yüzünde sinsi bir gülümsemeyle. Ama ben korkmuştum ve oradan tek başıma koşup gittim. Büyük annemin futonuna sızıp titreyerek uyuyakalmıştım.

O zamandan sonra, yirmi yıldan fazla süre geçti. Büyük kuzenimle yeniden buluştuğumda bu konu hakkında konuşmak mümkün olmamıştı.

<Koçun Tutkusu>
Bu harika bir deneyim Isshi... Aslında bence bu da harika bir hikaye. Yazış stilin ve sen-varilik harika yansıtılmış. Bu yüzden incelemesi biraz zor.


English:

Stuffed Animal

A relative's story.

Our household were farmers for many generations but in their spare time they also did some hunting. They ate the meat of the animals they hunted in the mountains, and stuffed the skin that was left behind.

One day, I went to stay and hang out with an older male cousin. During the day we played catch ball and hide-and-seek, and after dinner we took a bath and laid out the futon as it was time to go to sleep.
"Hey? Want me to show you something cool?" my cousin said.
"Yes. I wanna see!!" I replied immediately, and he said "Well, wait a little longer," and we crept into the futons and chatted idly.

"Has one hour passed yet?" my cousin asked. I said "Is it time now?" as he lead me out of the room. We secretly left through the back door and headed to the detached room.
"Hey, what is this?" I asked, lowering my voice.
"Shh, be quiet..."
Whether or not he heard me, he gazed into my eyes. I looked deep into those eyes and strained my ears, and from that room there was some kind of noisy squealing sound.
"...What's this noise?" I asked timidly.
My cousin replied, "In that room there are many stuffed animals, and when night falls they start howling!"
"How?"
"Shall we go inside?" my cousin offered, with a mischievous smiling face, but it was too scary, and I ran away from that place alone. I slipped into our grandma's futon as I was, and fell asleep shivering.

More than 20 years have passed since then, and though I've met with my older cousin, it isn't possible to talk about it.

<Coach's Passion>
That's a great experience, Isshi... Actually, I think it's a good story too. The writing style and the you-ness are portrayed well, so it's difficult to revise it.

Onkai Isshi Mimibukuro: 15. Başucunda / 15. At The Bedside

Başucunda

Büyük abimin bir hikayesi. (Senpai*)

Bir kaç yıl önce, abim kız arkadaşından ayrılacakmış gibi gözüküyordu, ama bu sakin bir ayrılık değildi bu yüzden abim bunun hakkında endişheliydi.

Bir gece, tam uyuyacakken, birden birisinin onu izlediğini hissetti.
...Hm? ...ne?... Bunun hakkında kötü hisleri oluşmuştu.
Ürkekçe gözlerini açtı, ve orta yaşlarda bir adam kıvrılmış kollarıyla başucunda dikiliyordu.
O da kim? Onu hatırlamıştı... Kesinlikle...
Bu eski kız arkadaşının babasıydı. Onu sadece fotoğraflarda görmüştü, ama çok iyi hatırlıyordu. Aniden ayağa kalktı, kalbi şiddetle çarpıyordu.

"Bunu bir düşün, onun babası bir kaç yıl önce öldü, değil mi..." bana böyle söyledi.
Bunu düşündüğümde, diğer gün abim eski kız arkadaşının babasının mezarını ziyarete gitti.

Onunla beraber gittiğim zaman, babasının mezarının nerde olduğunu söylediği yere vardığımızda, hemen mezarını temizledik ve beraber ellerimizi dua etmek için birleştirdik.
"Biz gerçekten çok üzgünüz. Ve, tekrar geleceğiz."
O sırada, mezarın çevresindeki tahta levhalar gevşedi ve olması gerektiği yerden dağıldı.
"Huh? Buralarda başıboş dolaşan bir köpek ya da bir kedi mi var?" dedi abim, ve mezartaşının arka tarafına baktığında gözleri ölüm tarihine kaydı. Üzerinde aynı günün bir kaç yıl öncesi yazılıydı.


<Koç'un Disiplini>
...Her şeyden önce, başlık aykırı Isshi. Çünkü bu bir uykunun ya da rüya içeriğinin bir hikayesi değil, değil mi? Ve dahası, eğer bu, bu dünyada gerçekleşiyorsa insanlar hikayedeki "başucunda dikiliyordu" cümlesini okuduğunda, başlıktaki gibi "rüyalarının tekinin içindeki başucunda"yı algılayamayacaklar. Ama, düzeltmeler ve yeniden gözden geçirmelerde bir limit olduğu için, eğer bunu bu şekilde bırakırsan, kollarını kıvırıp bakan babasının belirmesinin ardından ne oldu? Arkadaşının kalbi şiddetle çarptığı için onun tam anlamıyla yok olmadığını düşünüyorum... Ama gözüken bu gariplik tam olarak toparlanmamış.

Çevirmen Notu: "Büyük abi (Senpai)" olarak seslendiği kişi, ailesinin içinden bir akrabası değil. Bir iş arkadaşı ya da abisi olarak gördüğü birisi.


English:

At The Bedside

A story of my older brother (senpai).

A few years ago, my older brother broke up with the girlfriend he was seeing at the time, but it seemed that it wasn't a peaceful breakup and he was anxious about it.

One night, when he was about to go to sleep, he suddenly felt someone's gaze.
...Hm? ...what?... He had a bad feeling about it.
He timidly opened his eyes, and standing at the bedside was a middle-aged man glaring with his arms folded.
Who? He recognized him... Surely...
It was his ex-girlfriend's father. He had only ever seen him in pictures, but he memorized them well. Suddenly he got up, his heart throbbing violently.

'Come to think of it, her father had died several years ago, hadn't he...' He'd told me. Thinking of that, the next day hmy older brother went to visit his ex-girlfriend's father's grave.

When we arrived at what he told me was her father's grave the time I went together with him, we immediately cleaned it and put our hands together in prayer.
"We're terribly sorry. And we'll come again."
At that time, the wooden tablets around the grave had been loosened up and strewn about out of order.
"Huh? Is there a stray dog or cat here too?" my older brother said, and when he looked behind the gravestone his eyes fell on the date of death. There had been inscribed the same day a few years ago.

<Coach's Discipline>
...First of all, the title is interfering, Isshi. Because this isn't a story of sleeping or inside a dream, right? And so, if it occurs in this world when people read "standing at the bedside" in the story, they don't get "at the bedside where one dreams" like the title. But since there's a limit on corrections and revisions, if you left it as it is, what happened after the father appeared folding his arms and glaring? I think that surely he didn't just disappear because your friend's heart was beating violently... But the strangeness that is shown isn't accurately tidied up.

Onkai Isshi Mimibukuro: 14. Geri Dönüş / 14. Returning

Geri Dönüş

İnanılmaz bir tesadüfün hikayesi.

R-san bir spor ayakkabı koleksiyoncusu. Bu sene 35'ine basıyor, ama gençliğinden bu yana sıklıkla "değerli şeyler" diye bahsettiği spor ayakkabılarını biriktiriyor. Aslen Shikoku doğumlu, liseyi bitirir bitirmez içindeki hırsı tutup başkente taşındı, ama sadece ailesinin izni ve part-time işinden gelen küpelerle yaşayamadı. Bu yüzden güçsüz düştü ve yaşamak için spor ayakkabılarını satmak zorunda kaldı.

Zamanında gerçekten büyük bir miktar paraya ihtiyaç duymuştu, ve o zamanlar muazzam popüler olan bir üreticiden aldığı değerli spor ayakkabılarını satmıştı. Ama R-san o eşyayı aldığında onlara karşı olağanüstü duygusal bir bağlılık hissetmişti. Problemden fedakarlık yaparak kurtulamazdı, bu yüzden hiç tereddüt etmeden ayakkabılarını sattı. Bir gün onları yeniden satın alacaktı bu yüzden ayakkabının tabanına hiç unutamayacağı bir çizik attı. Ve bunu yaptıktan sonra tüccara geri verdi.

Daha sonra o spor ayakkabıları tüccarla yüzleşirken hep tezgahta durmuştu. O zamanlar o tür spor ayakkabıları değeri göz ardı edilmeksizin popülerliğin zirvesindeydi. Onları derhal satmak zorunda kaldı. O günden sonra ayakkabılar asla ona geri dönmedi.

10 yıl kadar sonra, R-san'ın rüyası gerçek oldu, memleketine dönüp aile işlerine yardım için gitti.

Bir gün kendini birden bire online açık arttırmaya bakarken bulmuştu.  O gün elden çıkardığı ayakkabılarla aynı boy ve tipte olan bir çift ayakkabıya denk gelmişti. Fiyatı oldukça uygundu, bu yüzden hemen onları aldı. Paket ulaşıp, onu açtığında, onları dikkatlice içinden çıkardı. Bir antika kadar güzellerdi, ve ne kadar kirli yada kırışık olduğuna bakmadı bile. Ayakkabılardan birini giyer giymez on yıl önce çizdiği çizgi aklına gelmişti.

O olabilir mi? diye düşündü ve tabanını kıvırıp baktığında, soluk ama şüphesiz onun yaptığı çiziği görmüştü. Gerçekten de on yıl geçmiş ve ayakkabılar gerçek sahibine geri dönmüştü.

"Bu olamaz~ Bu dünyadaki en mucizevi şey!" dedi R-san hoşnut bir ifadeyle spor ayakkabılarını bana gösterirken.


<Koçun Eğlencesi>
Isshi... "R-san" yazmana rağmen, garip ama bu seninle alakalı olabilir. Ya da benimle... Çünkü sen ve ben otaku koleksiyoncularız, bu tür duyguları anlıyorsun değil mi? Bu tutkulu biriktirme ruhuna sahip olan birinin garip tesadüflerle karşılaşması gibi. Yüreksiz şeylerin seninle şans eseri tanışmak istemesi gibi... Bende 30 yıl geçtikten sonra içi doldurulmuş hayvan youkai'si "Kudan"la tekrar karşılaştım...
Ve sonra sen benimle tanıştın.


English:

Returning

A story of a miraculous coincidence.

R-san is a collector of sneakers. He turns 35 this year, but from the time he was a teenager he has been collecting sneakers which are commonly called 'rare goods'. Originally born in Shikoku, just as he graduated high school he held that ambition and moved to the capital, but he couldn't live off only the allowance from his parents and the earnings from his part-time job, so he became restless and had to sell his sneakers to live.

Once he needed quite a large sum of money, and sold his rare sneakers from a maker that was tremendously popular at that time, but R-san had purchased those goods and had an extraordinary emotional attachment to them. He couldn't get rid of the problem without making a sacrifice, and resolutely sold the sneakers. At once time he'd buy them back again, so he drew a mark he would never forget on the other side of the insoles and only then did he bring them to the merchant.

After that, standing at the counter, those sneakers were on his mind as he was facing the merchant. At that time the sneakers were at the peak of their popularity, so regardless of the value of the sneakers that even nowadays would be unimaginable, he had to sell them immediately. After all, they would never return to him.

Then, about ten years later. R-san's dream came true, he returned to his hometown to help out with the family business.

Once, when he suddenly found himself peeking at an online auction, he came across a pair of sneakers of the same size and type as the ones he parted with that day. The price was reasonable, so he instantly bought them. When he unpacked them from the parcel they arrived in, he seemed to handle them carefully, for they were as lovely as an antique, and he didn't think much of the dirtiness or the wrinkles. As soon as he put one foot inside, he remembered the mark he drew ten years before.

Could it be? he thought, and when he folded down the insole, it had become very faint but there was no doubt at all, there was the mark he had made. Indeed, ten years had passed and those sneakers had come back to their original owner.

"No way~ This is the most miraculous thing in the world!" R-san said as he delightfully showed those sneakers to me.

<Coach's Joy>
Isshi... Although you wrote 'R-san' it's strange but, this could possibly be about you. Or me... Because you and I are otaku collectors, you understand these feelings right? It's like, a person with the soul of a passionate collector sometimes meets with a lot of strange coincidences. It's as if the heartless things have a wish to want to meet with us by chance... I've also encountered a stuffed animal of the youkai "Kudan" after thirty years passed...
And you met me...

2012/08/02

Onkai Isshi Mimibukuro [音怪 一志耳袋] Prolog / Onkai Isshi Mimibukuro [音怪 一志耳袋] Prologue


Prolog - Bölüm 1

Öncelikle herkesle tanıştığıma memnun oldum. Ben Isshi, ve koçumun desteğiyle buraya seri hikayelerimi koymaktayım.
Şimdi, ilk gecede, kendim hakkında birkaç bilgi vermek, koçumla tanışmamızdan bahsetmek ve hikayelerimin amacından biraz yazmak istiyorum.

Sanırım bazılarınız çoktan biliyor ama gerçek şu ki ben bir müzisyenim. (güler) Ve uzun süredir Kagrra, adlı grubun vokalliğini yapmaktayım. Buna rağmen eski hayalet hikayelerine olan bu aşırı sevgim ve bu alışılmadık büyüyle, koçumla birlikte "Isshi Mimibukuro" adında düzensiz bir konuşma programı düzenledik. Doğruyu söylemek gerekirse, bazı zamanlar "koç" diye seslendiğim o insan, aslında "Sin Mimibukuro"nun yazarı Kihara Hirokatsu. Öğretmenim olmasının yanı sıra aynı zamanda bir kahraman, bir baba ve hayalet hikayelerim için bir koçtur. 10 yıldan daha fazla kadar bir süre önce korkunç derecede mavi olan "Shin Mimibukuro ~dai ichi yoru~" ile tanıştım ve o kitap sayesinde tüm hayatım değişti. Gençliğimden bu yana garip hikayelere hayranlık duydum, ve elimde olduğunca onları alıp okumaya çalıştım, çoğu zaman korkunç konuşmalarımla büyüklerimi ve arkadaşlarımı rahatsız ettim ama sonuçta hikayelerim fazla gelişmemiş, gerçeklikten uzakta ve sürprizden yoksun olmuştu. Ve herşeyden önce biliyordum ki her biri korkudan uyuşmuşlardı. Bu nasıl olabilirdi? "Shin Mimibukuro"da bu tür hikayeler vardı ve taze, inandırıcı bir güce sahipti, bu yüzden sonunda bir yararı olmadı ve donmuş aklım olağanüstü bir şekilde çözülmeye başladı. O olaydan sonra büyük değişiklikler oldu. Hikayeleri teker teker okudukça koçuma yazarlık açısından özel bir ilgi duymaya başlamıştım, tıpkı aşık olan küçük bir kız gibi. Koçumla tanışacağım o günü hayal edip dururken hayalet hikayeleri yazıp okumanın yanı sıra müzik aktivitelerim için de büyük çaba harcıyordum.

Prolog - Bölüm 2

Kagrra başladıktan iki yada üç sene sonra, Shinjuku Loft Plus One adlı konuşma programı evinde, "Shin Mimibukuro" adında bir konuşma programı olacağını duydum. Ne olursa olsun gitmek istedim bu yüzden bilet aramaya başladım, ama o zamanlar bu çok popülerdi ve bir tane bile alamamıştım. Hevesim kırılmıştı, fakat nazik bir insan bana bir bilet buldu ve nihayet kalbimin arzusu gerçekleşti: Shin Mimibukuro'nun ilk sahneye çıkış konuşmasını izlemek.Ama sonra yarın sabah için bir fotoğraf çekimi yapmam gerektiğini hatırladım bu yüzden isteksizce eve döndüm, ve aldığım bir yığın Shin Mimibukuro eşyasını düşündüm. (güler.)

Ve aceleci davranan biri olduğumdan beri, uzun bir süre önce oldu bu, "Bende kendi başıma bir hayalet hikayesi programı yapmak istiyorum!!" dedim. Bu yüzden grup liderimiz Izumi'ye söyleyip onu ikna ettim ve birlikte aynı yerde "Kaidan Kidan" adlı bir etkinlik başlattık. Etkinliklerin beşi de aynı ad altında tamamlandı ve bunu en fazla yılda 2 kez yaptık. Bitimine yakın 4 yıl olmuştu ve 5. etkinliğe giderek yaklaşıyorduk. Ama bu beşinci ve son etkinlikte, işe yaradı ve koçum bir konuk olarak geldi. O an, kesinlikle iyi değildim, aslında hayalet hikayesi anlatmada tamamiyle acemiydim, ama koçumun hikaye anlatma yeteneğini hatırladım, tüylerim diken diken oldu ve istemsiz bir şekilde sırıttım. (güler) O zamandan sonra, ciddi bir yazar olmanın peşinde koştum, ve o sahnede kendimi zorla gönüllü olmuş bir çırak olarak koçuma gösterdim. Ve bu bağa sahip olarak, birlikte "Isshi Mimibukuro" adlı etkinliklere başlayabildik.

Prolog - Bölüm 3

Pekala, "Isshi Mimibukuro"dan bahsetmişken, kesinlikle "Shin Mimibukuro"nun ayak izlerini takip ediyor ama koçumun gücü harikaydı ve o gece tüm biletler hemen tükenmişti. Bu, bir değil iki popüler figürle övünen bir etkinliğe dönüşüyordu ve hikayeler sözden yoksun kalıp ben ve koçum arasında geçen bir muhabbet mi oluyordu?
Bu talkshow mucizesinin giderek büyümesi çok ilginçti. Ve bir başka mutlu edici şey ise, öyle görünüyordu ki Kagrra, fanlarının koçumun kitaplarını alıyor olmasıydı. Son zamanlarda okumaya olan ilginin azalması sorununu takip ediyordum ve öyle görünüyordu ki tüm fanlarımız için eserler hakkındaki konuşmalarımızı ve hayalet hikayeleri konuşmalarımızı toplayıp heyecan yaratabilirdik. Böylece, o sahnede koçuma yalvardım, "Lütfen Shin Mimibukuro için bir şarkı yapmama izin ver!!". Ve koçum uzun zamandır süregelen bu hayalin gerçekleşmesine izin verdi!! Bu sadece hayalet hikayeleriyle ilgili değildi, ama Shin Mimibukuro ve müziğin işbirliğinin gerçekleşmesiyle birlikte, oldukça derin duygulara erişmiştim.

Not: Shin Mimibukuro için yapılmış şarkı 2008 yılında çıkmış olan Hoozuki'dir.

Prolog - Bölüm 4

Buradayken ve oradayken çok fazla meşguldük, Koçum sayesinde bir çok değişik insanla tanışıyordum, ve Kyogoku Natsuhiko'yla tanışma şansını bile yakalamıştım. Beni bundan çok daha şaşırtan şey ise Kyogoku-sensei'nin Ipod'unda Kagrra, şarkılarının olmasıydı! O bana "Oh, bu mu? Evet dinliyorum. Şu andan itibaren saygılarımı sunarım." dediğinde vücudum uyuşmuştu. Ve son zamanlarda UTB'den Kaptan Matsuzawa'nın yayıncılık gücüyle Uzaktaki Ruhların Yeri*'ne gitme şansını elde etmiştik. Burası önceden üç kez bulunduğumuz bir yerdi ve hatasız bir şekilde seslerimizi kaydedip garip fotoğraflar çektik. (güler) Bu tür duygular Isshi Mimibukuro'yla ne yapacağım konusunda bana yardım etti, ve hayalet hikayeleriyle müzik birbirine bağlandı. Sanırım "Onkai" yazmak istiyorum, bu yüzden umarım bana bunun hakkında sorabilirsiniz.

Uzaktaki Ruhların Yeri: Bir yayıncılık okuludur.


English:


Prologue - Part One

It's nice to meet everyone for the first time. I'm Isshi, and with my Coach's favour I've been allowed to put my serial stories here. Now, on the first night, I want to give a self introduction and talk about my meeting with Coach, and write a little about the goal of my stories.

I think some of you may already know, but the truth is that I'm a musician. (laughs) And for quite a while I've been doing the vocals in a band called Kagrra. Nevertheless, with an intense love for natural ghost stories and unconventional romance, I started an irregular talk live called "Isshi Mimibukuro" along with my Coach. To tell you the truth, the person I've been calling 'Coach' for some time is the author of "Shin Mimibukuro," Kihara Hirokatsu. As well as my teacher he's like a hero and a father to me, and my Coach for ghost stories. It was more than 10 years ago from now, when I met with the ghastly blue "Shin Mimibukuro~dai ichi yoru~" and because of that book, my life was changed. From the time I was young I adored strange stories, and having read all of those I could get my hands on, I was often badgering the adults and friends around me with scary talk, but eventually my stories had poor development, weak credibility, or lack of surprise, so before I knew it they were numb to fear. How could that be? "Shin Mimibukuro" had those stories and fresh persuasive power, so in the end it couldn't be helped and my frozen mind was splendidly thawed out. After that there was a huge change. While I was reading story by story I started having a particular interest in my Coach as an author, just like a little girl falling in love. Dreaming that I'd meet my Coach someday, I endeavored to work hard in music activities as well as collecting and writing ghost stories.

Prologue - Part Two

Around two or three years after Kagrra began, I heard of a talk live called "Shin Mimibukuro" at the talk livehouse called Shinjuku Loft Plus One. I wanted to go no matter what so I was searching for tickets, but at that time it was very popular and I couldn't get one. I was disheartened, but a kind person handed me a ticket and finally my heart's desire was reached: to see talk live debut of Shin Mimibukuro. But then, had to do a photoshoot on the morning of the next day so I reluctantly headed home, and started thinking back to the heaps of Shin Mimibukuro goods that I had bought. (laughs)

And since I'm a man of immediate action, it occurred to me before long, "I want to do a ghost story live on my own!!" So I told our band leader Izumi and got him involved, and we started an event called "Kaidan Kidan" at the same venue. All five of the events were completed under that same name, and at most were held twice a year, so that in the end it took four years by the time we approached the fifth event. But at that fifth and final event, it worked out that my Coach appeared as a guest. At that time, I certainly wasn't very good, in fact I was a complete novice at telling ghost stories, but I remember that listening to my Coach's skill with storytelling gave me goosebumps and made me break into a grin. (laughs) So from that time on I aspired to be a serious writer, and on that stage I forcibly volunteered myself as an apprentice to my Coach. And having that bond, the two of us were able to begin events called "Isshi Mimibukuro."

Prologue - Part Three

Well, speaking of that "Isshi Mimibukuro", certainly it follows in the footsteps of the original "Shin Mimibukuro" but still my Coach's power was amazing and all of the tickets of the first night sold out instantly. It was becoming an event that boasted of not only one but two popular figures, and the ghost stories go without saying, as well as a chat between my coach and I? It was interesting how the wonder of the talkshow grew more and more. And another happy thing, it seemed that Kagrra fans were now buying my Coach's books. Recently I'd been viewing the loss of interest in reading as a problem and it seemed like we could create quite a stir for all of the fans with our talk of ghost stories and our talk of novels. And so, on that stage, I pleaded with my Coach, "Please let me do a theme song for Shin Mimibukuro!!" And my coach would let that long-cherished dream come true!! It wasn't just about ghost stories, but with the realization of a collaboration of music and Shin Mimibukuro, I had reached the height of my deep emotion.

Prologue - Part Four

We were very busy here and there, I was meeting various people along with Coach, and I was even able to meet Kyogoku Natsuhiko. And what surprised me even more than that, was that there were Kagrra, songs on Kyogoku-sensei's iPod! My body went numb when he said to me, "Oh, this? Yes, I listen to it. Best regards from now on." And recently we were even able to go to a remote spirit spot with the broadcasting force of Captain Matsuzawa from UTB. It was a location we've been to for the past three times, and without fail we captured voices and strange photos. (laughs) Those kind of sensations help what I'm doing with Isshi Mimibukuro, and ghost stories related to music. I think I'd like to write "Onkai," so I hope you'll ask for it!!


-credits-
Japonca > İngilizce: Sparrow
İngilizce > Türkçe: Shuu

2012/07/13

Onkai Isshi Mimibukuro Önsöz / Preface of Onkai Isshi Mimibukuro

Önsöz

Merhaba, Ben Kihara Hirokatsu. Mesleğim yazarlık olmasına rağmen... İçinde sadece hayalet hikayelerinin olduğu türde kitaplar yayınlamıyorum. Ben profesyonel bir yazarım. Günümüz hayalet hikayesi yazarlarına sesleniyorum, onlar sayesinde 100 kısa hayalet hikayesi formundaki "Shin Mimibukuro" serisini tamamladım.
Bu seriyi kendi elleriyle düzenlerken hayatının ağır olarak değişeceği bir adam vardı.
Onun adı Isshi.

O, ana tema olarak "Wa"yı kullanan, bir Visual Kei Rock grubu olan Kagrra,'nın baş vokalistiydi.
Bu adam, belli bir etkinliğin sahnesinde, bir dolu hayranının önünde, daha çok bir istek gibi görünen bir duyuru yapmıştı. "Koç, öğrencin olabilir miyim?" demişti. O bu duyuruyu yaptığında, başından beri "Koç" diye seslendiğini bilmiyordum, ama O'nu bir dahaki sefere ne söyleyecek diye dinledim. Çocukluğundan beri O, hayalet hikayelerini ve alışılmadık hikayeleri seviyordu. Okuduğu şeylerin ana teması bu şeyler olacak kadar büyümüştü.
Sonuç olarak, O, Shin Mimibukuro'dan fazlasıyla etkilenmişti. Kendi edebi eserlerinin çoğuda bu etkiyi izledi.
Ama sonra, O bana şunun gibi bir şey söyledi; "Gerçek şu ki biz uzun zaman önce Inokashira Line'daki arabalardan birinde buluşmuştuk, ve gözlerimi sana çevirdiğimde düşündüm ki, 'Ah! benim koçum burada!' Bu nedenle, buluştuğumuz andan itibaren sen çoktan benim koçum olmuştun bile."
Kırılamaz bir hevesle gelişmeye devam ediyordu. Hazır bu olaydan bahsetmişken, ortak tanıdıklarımız vardı ve iyi bir dostluk bağı hoş olabilirdi... Ama bu sadece bir aşığın kavgasını gözler önüne seriyormuş gibiydi.
Sonuç olarak, ben bitkin düşmüştüm.
O zamandan sonra, bizim koç-öğrenci ilişkimiz başlamış oldu.
Asıl olarak ilk tanışmamız o koç-öğrenci bağından çok daha fazlasıydı.
Böylece, ben bir koçtum, ve Isshi'de benim derinden sevdiğim eşsiz bir öğrencim haline gelmişti.

2011 Mart ayının 3'ünde, Kagrra, dağıldı.
Oluşumlarından bu yana on yıldan daha fazla süredir hiç üye değiştirmeden devam etmişlerdi, perde sonunda Kagrra,'nın tarihin üzerini de örttü. Aynı zamanda, onların en az görsel görüntüleri kadar harika olan "Wa" kavramını kendilerinin düzenlemesiyle bir efsane doğurmuşlardı.

Ve sonra, Isshi, kendi yolunda ilerlemek için bu fırsatı kullandı...
Buna rağmen, 4 ay sonra, Temmuz'un 18'inde, bu dünyadan göçtü. Ayak izlerimi takip etmesinin adına, ödevlerden bir dağ benim için geride kalmıştı.
Onu umursayan kişilerin her birine bir nekazet olarak bir şeyler yapabileceğimi hissettim, ve sonunda buna karar verdim çünkü ben onun geride kalan hayallerinden birini gerçekleştirebileceğim koçuydum.
Bu kitap O'nun çocukluğundan beri hayalini kurduğu bir şey.
Bu yüzden, herkes, lütfen okumaya çalışın.
Ve sonra, daha sonrasını...

-Kihara Hirokatsu


English:



Preface

Nice to meet you, I'm Kihara Hirokatsu. Although my profession is a writer...I don't only publish books in the ghost story genre. I'm a specialized writer. I put out a call to ghost story writers in today's society, and thanks to them I compiled the series "Shin Mimibukuro" in the form of 100 short ghost stories.
There was one man whose life would be massively changed when he held this series in his hand.
His name is Isshi.

He was the lead vocalist of Kagrra, a visual-kei rock band that used "Wa" as its main motif.
That guy, on the stage of a certain event, standing in front of his many fans, made an announcement that seemed much like a request. "Coach, make me your student," he said.
When he made this announcement, I didn't know who he was calling "Coach" from the beginning, but I listened to what he was saying next, from the time he was a child he liked ghost stories and unconventional stories and was brought up reading mainly those things...
Consequently, as he was heavily influenced by Shin Mimibukuro, his own literary works followed that influence for the most part...
And then, he was saying things like "The truth is that we met a long time ago in one of the cars on the Inokashira Line, and when I laid eyes on you I thought, 'Ah! There's my coach!' Therefore, from the time we met you were already my Coach."
He was continuing to make advances with unbreakable enthusiasm. Speaking of that event, we were general acquaintances then and a bond of friendship would be nice... but it was unfolding just like a lover's quarrel.
As a result, I was broken down.
And from that time on, our coach-student bond had been formed.
Our very first meeting was pretty much the starting point of that coach-student bond.
Thus, I was the coach, and Isshi became my unique student who I love dearly.

On March 3rd of 2011, Kagrra disbanded.
Without any member changes in more than ten years since their formation, the curtain finally closed on Kagrra's history. At the same time, they had given birth to a legend with their visual image as well as their embodiment of the concept of "Wa."

Well, Isshi took that opportunity to start walking on a free road...
Even so, four months after that on July 18th, he departed from this world. In the name of the dream he pursued in my footsteps, a mountain of homework was left behind for me. I felt I could do something as a courtesy to each and every one of the many people who care about him, but in the end it's because I was his coach that I could make the one dream he left behind come true.
This book is something that gives form to the dream he had ever since he was a child.
So first of all, please try reading it.
And then, later...

-Kihara Hirokatsu



-credits-
Japonca > İngilizce: Sparrow
İngilizce > Türkçe: Juu


2012/06/27

shiki∞project Çalışanlarından Deniz Aşırı Isshi Severlere...


shiki∞project'ten shiki∞shop'u kullanan müşterilerimize önemli bir mesaj.


◆───-- - -
『Onkai~Isshi Mimibukuro』 30 Haziranda satışa çıkacak,
ve shiki∞shop Temmuz'un son günü kapanacaktır.
(Blog ise kalmaya devam edecek..)
◆───-- - -

Merhaba. Biz shiki∞shop.
Neredeyse 1 yıldır shiki∞shop'u desteklediğiniz için teşekkür ederiz.
Isshi'nin dilekleri teker teker hepinize ulaştı,
ama 『Onkai~Isshi Mimibukuro』'nun çıkışından itibaren son ürününe kadar satmaya karar verdiğimizi bilmenizi isteriz.
Bu Isshi'nin bir yazar olarak ilk çıkışı olacak!

◆Kitap 『Onkai~Isshi Mimibukuro』
Yazar: Isshi
Derleyici: Kihara Hirokatsu
Tür: Hayalet Hikayeleri
Çıkış Tarihi: 30 Haziran 2012
Fiyat: 1470 yen
ISBN 978-4-04-110228-2-C0093
Yayımcı: Kadokawa Shoten

Isshi'yi yürekten özleyen Hirokatsu Kihara, onun hayattayken "Shin Mimibukuro" adlı sitesinde seri halinde paylaştığı gönderileri gözden geçirip düzenledi.
Sonuç ise yürekleri ısıttı. Tüm bunlar harika bir kitap altında toplanmıştı.
Bununla birlikte, Isshi'nin dileği olan "Hayalet Hikayeleri Yazarlığı"'nı gerçekleştirmiş oldu ve bizde Isshi'nin bu dileğinin her birinize ulaşması için en derin şükranlarımızı sunuyoruz.
Gerçekten çok teşekkür ederiz.
Bu nedenle, kargoyla shiki∞shop'a bir teslimat olacak ve küçük bir posta ücretiyle Japonya'daki herkes kitapçılardan temin edebilecek.
Yaşadıkları ülkelerden satın alamayacak olan deniz aşırı müşterilerimiz ise daha önceden olduğu gibi shiki∞shop'tan alabilecekler.
Lütfen Haziran sonuna kadar bekleyin ve sipariş işlemlerinizi yapın.

Bundan sonra, Isshi'nin tüm dileklerini sizlere iletmiş bulunacağız, ve Isshi'nin 1. ölüm yıldönümüne yakın dükkanı kapatacağız. Siparişleri Temmuz'un son gününe dek karşılayacağız. Destek ve anlayışınızı esirgemeyiniz.

Bunun dışında, shiki∞shop'daki tüm sayfalar olduğu gibi kalacaktır.
Hepinize olan duygularımız çok sıcak, kelimelerle anlatılamayacak kadar fazladır.
Ve inanıyoruz ki tüm bu duygular Isshi'ye de iletilmiştir.
Lütfen bizden ayrılmış sevgili arkadaşımız için derin şükranlarımızı kabul edin.
Gerçekten, gerçekten yürekten teşekkür ederiz.

shiki∞shop çalışanları

shiki∞shop overseas'e gitmek için tıklayın.

2012/06/15

Onkai Isshi Mimibukuro

29 Haziran'da çıkacak olan bir kitabı tanıtmak istiyorum sizlere.

İsim: Onkai Isshi Mimibukuro
Yazar: Isshi
Editor: Hirokatsu Kihara
Çıkış Tarihi: 29.06.2012
Fiyat: 1470 yen

Anlaşılacağı üzere Onkai Isshi Mimibukuro, Isshi'nin müzisyenlik hayatı sırasında yazdığı hikayelerden oluşan derleme bir kitap. Arkadaşı, aynı zamanda da iyi bir yazar olan Hirokatsu Kihara, Isshi'nin hayali olan bu kitabı çıkarmak istemiş. 

Kitabın ayrıntılarına buradan bakabilirsiniz: kadokawa.co.jp

Not: Ne yazık ki Kadokawa yurtdışına satış yapmıyor. 

2012/03/27

「離別~雅な空の下で~」 Ribetsu~Miyabi Na Sora no Shita De~ DOWNLOAD


♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Tracklist:
01. Setsuna [刹那] :Sound Effect
02. Ribetsu~Miyabi Na Sora no Shita De~ [離別~雅な空の下で~]


Credits to: Vkeiri@lj & Isshi-Love@lj


2012/03/03

Soru ve Cevap 30 - ISSHI [Question and Answer 30 - ISSHI]



SORU VE CEVAP
30


Isshi'yi hızlıca anla!

Görevi: Vokal
Doğum Yeri: Nagano
Doğum Günü: 7 Aralık

01. Hangi kelime sizi tam anlamıyla anlatır?
Isshi: Oni.

02. İlgileriniz nelerdir?
Isshi: Youkailer.

03. Hayaliniz?
Isshi: Bir Youkai olmak!!

04. Çocukluk hayaliniz nedir?
Isshi: Oymacı.

05. Ne zaman müzik kariyerinde ilerlemeye karar verdiniz? İlk işaretiniz neydi?
Isshi: Uzak bir geçmiş. Sadece şarkı söyleyemezdim.

06. Saygı duyduğunuz bir sanatçı var mı?
Isshi: Freddie Mercury.

07. Eğer müziğe ilk başladığınız zamana geri dönme şansınız olsaydı, hangi rolü seçerdiniz?
Isshi: Gitar. Muhtemelen bunu çalardım. Mükemmel olabilirdi.

08. Şuan sahip olduğunuz araçlar içinde, favori ekipmanınız hangisidir?
Isshi: Snowball (Mikrofon Markası). Kullanımı kolay.

09. Eğer ıssız bir adada yanınıza alacağınız tek bir CD olsaydı, hangisini seçerdiniz? Ve neden?
Isshi: Kagrra,'nın 'Sakura'sı. Çünkü onu hala dinliyorum.

10. Hayatta başarılı olmanız için inandığınız herhangi bir uğurunuz var mı?
Isshi: Oni kolyem.

11. Bir müzisyen olarak hırsınız nedir?
Isshi: Dünya egemenliği.

12. Kendi rolünüz için tamamıyla üzerine titrediğiniz bir şey.
Isshi: Bir vokalist olarak, kesinlikle sakinlik ve ihtiraslılık arasındaki bir boşlukta olmalıyım!!

13. Sizin için 'Visual' nedir?
Isshi: Müziğin ifade edildiği bir şeydir.

14. Bir tura çıkarken ısrarla üstünde durduğunuz şey nedir?
Isshi: Öğretmenimin muskası.

15. Konserleriniz arasında bugüne kadar sizi en çok ney etkiledi?
Isshi: Shibuko Panic.

16. Gelecekte denemek istediğiniz müzik tarzı nedir?
Isshi: Trans.

17. Şu sıralar en iyisi olduğunu düşündüğünüz bir CD?
Isshi: Ougiaina'dan 'Rinne'.

18. Şu sıralar dinlediğiniz müziklerden, hangisi sizi en çok etkiliyor?
Isshi: JEWELS ~Very Best Of Queen~

19. Satın aldığınız ilk CD neydi?
Isshi: Princess Princess "Sekai de Ichiban Atsui Natsu"

20. Öğrenciyken hangi dersi severdiniz? Hangisini sevmezdiniz?
Isshi: Müziği, beden eğitimini, resimi ve Japonca derslerini severdim. Ev Ekonomisi'ni sevmezdim.

21. Genellikle nereden müzik dinlersiniz?
Isshi: iTunes.

22. Bir Mac kullanıcısı mısınız yoksa bir Windows mu?
Isshi: Mac. [Macintosh.]

23. Bir dev ekranda veya bir telefonda iyi görebildiğiniz bir site?
Isshi: Osawa.

24. Son zamanlarda sizi heyecanlandıran bir şey?
Isshi: Isshi Mimibukuro.

25. Yaşamaktan zevk alacağınız bir şehir? Ve neden?
Isshi: Kyoto. Çünkü çok güzel!!

26. Nasıl bir ziyafet tercih edersiniz?
Isshi: Bikkuri Donkey.

27. Koleksiyonunu yaptığınız bir şeyler var mı?
Isshi: Youkai eşyaları. Uzaktan kumandalı arabalar. Gundam plastik modelleri.

28. Japonya'da ya da Japon insanlarında sevdiğiniz ve sevmediğiniz şeyler?
Isshi: Sevdiğim - Alçakgönüllüler. Sevmediğim - Liderlerini takip ederler.

29. 10 yıl önceki Sen'i anlatan bir kelime.
Isshi: Özellikle bir şey yok...

30. 10 yıl sonraki Sen'i anlatan bir kelime.
Isshi: Hala yaşıyor olacak mıyım ??


Credit: Thanks to Sparrow for the English translate! :3

2012/02/14

Shiki Project Update : Shiki-Shop

Minna-san konnichiwa...

Türkiye saatine göre bugün 14 şubat. Herkes sevgililer günü diye kutlarken bütün "Gurakko"lar Oni-Isshi günü olarak kutluyor bu günü...

Shiki Shop'ta ise yeni ürünler görüyorum...

Arkadaşımın tercümesine göre gelen bu iki ürün Oni-Isshi gününe özel satışa sunulmuş.


Fiyat: 6900 yen
Ürün Limiti : 1000



Fiyat : 1700 yen

Yukarıda gördüğünüz sınırlı sayıdaki "Oni Isshi No Hi" set aldığım bir duyuma göre, Isshi'ye destek olan üyelerin verilerini incelerken buldukları yeni şarkılardan oluşmaktaymış. Yeni şarkılar !?
Ama...çok fazla pahalı...kimin alacağını merak etmekteyim.
Bana kalırsa Isshi gittikten sonra onun üzerinden bazı ürünleri bu kadar pahalıya satmaları...biraz...garip ?


Shiki Shop'a uğramak için tıklayın ~

Oni Isshi gününüz kutlu olsun Gurakko'lar !!! <3

hyuu~

2012/02/13

For Oni ~

Oni'mizin gününe özel 12 icon hazırladık.. Umarız ki beğenirsiniz..




HAPPY ONI-ISSHI DAY !!!!! - 鬼一志の日!!!


Saatler herkesçe sevgililer gününü gösteriyor değil mi ?
Ama bizim saatimiz yakışıklı Oni'mizi gösteriyor. Çünkü bugünü onun günü olarak ilan ettik!!!!!

02 (o-ni) . 14 (i-shi)


鬼一志の日おめでとう!!!!!

Bizim yakışıklı, bencil, pislik Isshi'miz için her günü kutlamak isterdik aslında.
Bunu hakediyor çünkü. Sürekli gülen, insanların kazanmasını çekemeyen (özelllkle söz konusu Nao olunca), sürekli birinci olmak isteyen, bizim kahramanımız olan o kişilik.

Her ne kadar insanlar seni unutmak istese de, seni unutsalar da, seni hiçe saysalar da, seni seven insanların sevgisi hiç değişmeyecek. Onlara inat seni yaşatmaya devam edeceğiz. Senin anıların, sesin, görüntün, belki de kokun...

Belki seni hiç görememiş olanlar, sesini gerçekte duyamamış olanlar var. (Bizim gibi) ama bu bir daha asla seni görmeyeceğimiz, sesini duyamayacağımız, kokunu alamayacağımız anlamına gelmiyor değil mi ?

Sana ulaşmak için elimizden gelenin fazlasını yapacağız!

Seni çok seviyoruz biricik Oni. Sen bizim için kelimelerle anlatılamayacak kadar değerlisin.


Ve hepimizin eşit olduğu o gün, aramızdaki bütün engellerin kalktığı o gün, bulaşma zamanımız olacak.

Bunun için bekliyor olacağız.

Seni çok seviyoruz. Bizim için hiçbir zaman ölmeyeceksin.

Seni her zaman sevecek olan fanlarından,

鬼愛

2012/01/04

Vote For Isshi

Minna-saaan !!

J-Pop Asia International Music Awards 2011 finalleri açıklandı !!!!


Bilin bakalım finallerde kim var !!? :3

Isshi-san onca adaydan finallere çıkmayı başardı !!!
"Best Solo" ve "Best Musical Ability" kategorilerinde aday sevgili oni'miz ~ <3 

Haydi Facebook yada Twitter hesabınızla bağlanıp Isshi'ye oy verin !!! 


Click and Vote now for Isshi !!!

2011/12/30

Kureha Download Links~ [Taşıma]

Umm...bunu sanırım daha önce yapmalıydık...

Gomen !!

İstatistiklere bakılırsa Kureha'yı arayan oluyor fakat bulamıyor -__-

O yüzden artık daha da kolay bulunması için linkleri gerektiği yerlere taşıdık !!!

Kureha Albümünü Diskografi bölümünde (En altta),

Scanlerini ise Medya bölümünde bulabilirsiniz !!!

Görüşmek üzere !

2011/12/06

Happy Birthday Isshi !! Our Beloved Oni !!!


Ehh, merhaba millet...

Biliyorsunuz ki bugün bizim kalbimizde çok önemli yere sahip olan bir insanın doğum günü...

Bugün bizim yakışıklı Oni'mizin doğum günü!!!

Bugün bizim Isshi'mizin doğum günü!!!

お誕生日おめでとうございます一志さま!!!

Aslında, her zaman ki gibi neler diyeceğimi bilemiyorum.

Başlasam da devamını getiremiyorum.

Uhm... keşke hislerimi tam anlamıyla açıklayabilseydim...

Kagrra,'yla tanıştığımız zaman onların böyle kişiler bu dendi önemli bu denli sevimli olacaklarını tahmin edemezdim. Zamanla, onları tanıdıkça onlara o kadar bağlandık ki onlardan kopamaz hale geldik.

Isshi... Seni o kadar seviyorum ki bu gerçekten kelimelere sığmaz. Hayatımda örnek aldığım tek insansın sen. Her ne kadar bencil pislik olsan da XD <3

Çok fazla bir şey yazmayacağım. Çünkü gerçekten yazamıyorum ve kendimi tutamıyorum.

Bugün mutlu günümüz. Biricik Oni'mizin doğum gününü en mutlu şekilde kutlamak istiyorum.

Mutlu haberler ardarda gelsin istiyorum. Kureha elime ulaşsın istiyorum.

Senin o güzel sesini tekrar ve tekrar duymak istiyorum.

Asla bıkmayacağım. Hayatımın sonuna kadar sana bağlı kalacağım. Sesin kulaklarımda yankı yapmaya devam edecek. Seni asla unutmayacak ve unutturmayacağım.

Seni çok seviyorum Isshi <3

Umarım ki, beni yukarılardan bir yerlerden duyuyorsundur...

Duy beni sevgili Oni...

Bugün senin günün. Mutlu ol.

Bizde mutluyuz.

Seni asla diğerlerinin gördüğü gibi görmedim. Senin öldüğüne asla inanmadım. Sen hala yaşıyorsun. Bizim için hala yaşayan bir Oni'sin. Oni'lerin en yakışıklısı, en yeteneklisi ve en... en inanılmazı.

Doğum günün kutlu olsun Isshi, iyiki seni tanımışız, hayatımızı değiştirdin, sana çok şey borçluyuz, umarım bir gün... bunları bilme şansın olur, umarım bir gün... bunları kendim sana anlatabilirim.

Mutlu doğum günleri,

Seni seviyoruz,

Juu & Shuu

2011/11/02

Kureha Hakkında Açıklama (Shiki Project)



一志さんが作成していたオリジナルストーリーを基に制作されたコンセプトアルバム。
Bu albüm Isshi'nin yazdığı orijinal hikayesine dayalı olarak yayınlanacaktır.

ほんの数行しか残されていない物語。
Sadece bir kaç tane yarım kalan hikayesi vardır.

 その僅かな文字と、生前に繰り返し打ち合わせで交わした言葉を繋ぎ
Biz bu yarım kalan karakterleri Isshi'nin kelimeleri ve defalarca yaptığımız buluşmalar sonucu Isshi'nin hayatına göre şekillendirip birleştirdik.

サポートメンバーと一志さんの心を一つに作り上げた至極の作品です。
Isshi-san'ın kararlaştırmış olduğu bu destekçi üyeler eseri tamamlamıştır.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~
Hikayenin konusu:

生を成した双子の女児。
İkiz kızların yaşamından bir parça

双子は凶事とされ別々の場所で育つも互いは出会い争うことになる。。。
Talihsizce birbirlerinden koparılıyorlar ve birbirleriyle yeniden buluşmak için bir seçim yapmak zorundalardır.

此の世に残す最後の詩聲
Son şarkı söyleyen ses hala bu dünyada.

~Çocukluklarından beri birbirinden ayrı yaşayan ikiz kızların, iblisin ağlayan sesiyle birbirine bağlanmasının hikayesi~

Shiki Project -Son Albüm-

Bütün yayınlanmamış şarkılarla birlikte...


『紅葉(くれは)』KUREHA
Type A+B "Her tipte 11 Şarkı"
【紅葉(くれは) A盤】
M01 神呪 (Jinju)
M02 白ノ黒ノ黒ノ白 (Shiro no Kuro no Kuro no Shiro)
M03 祭 (Matsuri)
M04 狂焔爛舞 (Kyouen Ranbu)
M05 恋雨吟 (Kousa Uta)
M06 幻世 (Utsushiyo)
M07 愛惨憺 (Ai Santan)
M08 慚愧 (Zanki)
M09 鬼乱 (Kiran)
M10 桜葬 (Sakurasou)
M11 刻 (Toki)

【紅葉(くれは) B盤】
M01 神呪 (Jinju)
M02 白ノ黒ノ黒ノ白 (Shiro no Kuro no Kuro no Shiro)
M03 狂焔爛舞 (Kyouen Ranbu)
M04 幻世 (Utsushiyo)
M05 独白 (Dokuhaku)
M06 愛惨憺 (Ai Santan)
M07 慚愧 (Zanki)
M08 朦朧 (Mourou)
M09 鬼乱 (Kiran)
M10 桜葬 (Sakurasou)
M11 刻 (Toki)

Isshi'nin Photobook'u ve Fotokartıyla birlikte...

Yazar: Natsuhiko Kyogoku
Kapak Tasarımcısı : Hiroshi Shiibashi (Mangaka)
Fiyat: 6600円 (Vergisiyle)
Çıkış Tarihi: 2011.12.07
Aralığın 7'sinden sonra gönderilmeye başlanacak.

Ayrıntılı bilgi için: http://www.shiki-project.com/

çeviri: Thanh Thao Nguyen & Sparrow

~for foreign readers~
you can find more information from shikiproject official site. or click  and click !!